Waarom?

Het wetsontwerp van minister Jambon maakt terecht een uitzondering voor een aantal beroepsgroepen zoals bijvoorbeeld havenarbeiders en erkende zeevissers. Maar diezelfde uitzondering wordt zonder objectieve motivering geweigerd aan kunstenaars en kunstwerkers voor het deel van hun loopbaan van vóór 2014.

Die ongelijke behandeling is juridisch niet te verantwoorden.

Het wetsontwerp baseert zich op een uitzondering op de beperking van de gelijkgestelde periodes voor werknemers die tijdens een periode van volledige werkloosheid genoten van het voordeel voorzien in artikel 116, §§ 5 en 5bis, van het koninklijk besluit van 25 november 1991 betreffende de werkloosheidsreglementering.

De specifieke arbeidsomstandigheden van kunstenaars en kunstwerkers – onzekere tewerkstelling, afwisseling van betaalde en onbetaalde periodes, kortlopende of opdrachtgebonden contracten, veel onzichtbaar werk en een grote verscheidenheid aan opdrachtgevers – worden hierin erkend.

In feite dateert die erkenning al van veel eerder. Reeds in het koninklijk besluit van 20 december 1963 betreffende de werkgelegenheid en de werkloosheid, zoals van kracht tussen 1 juli 1973 en 31 mei 1992, werd onder bepaalde voorwaarden voorzien dat kunstenaars recht hadden op een niet-degressieve werkloosheidsuitkering. Dat is precies het voordeel waarop het huidige wetsontwerp zich baseert.

Sindsdien werd dit principe in geen van de wetswijzigingen die hierop volgde in vraag gesteld.

Een dergelijk duidelijk discriminerend precedent is onaanvaardbaar.

Wij roepen iedereen op om deze petitie te ondertekenen, ze massaal te delen en deel te nemen aan de acties die de komende dagen worden georganiseerd. Samen kunnen we ervoor zorgen dat kunstenaars en kunstwerkers niet worden uitgesloten van een eerlijk en waardig pensioen.